Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Ότι λέω εγώ...για σένα θα 'ναι...(ηδονή!?)
























Καλημέρα! Καλώς ήρθες και πάλι...
Πώς ήταν? Έχεις κάτι αξιοσημείωτο να αναφέρεις? Θυμάσαι? Όχι ε? Δεν πειράζει…
Μιας και σε έχουμε πάλι κοντά μας, θα σου μιλήσω εγώ για σένα και για σήμερα! Έχεις πολλά πράγματα να κάνεις… Αλλά μην μου αγχώνεσαι! Θα στα σημειώσω εγώ και σε bullets αν χρειαστεί!

Για αρχή, να ξεχάσεις τι έγινε χτες… Δεν έχει σημασία πια… Δεν θα σε βοηθήσει σήμερα… Πόσο μάλλον αύριο… Οι μέρες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο… Ναι, αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο… Ναι, η μία ακολουθεί την άλλη… Από εκεί και πέρα όμως η σύνδεση τους μόνο να σε μπερδέψει μπορεί… Δεν καταλαβαίνεις??? Για παράδειγμα, δεν μπορείς να χαμογελάς χτες και να χαμογελάς και σήμερα… Όχι, όχι δηλαδή μπορείς αλλά δεν εξασφαλίζεται από κάτι αυτό… Ούτε που να το σκέφτεσαι… Νομίζω κατάλαβες τι εννοώ!

Τέλεια...!Στη συνέχεια ξύπνα! Έχεις πράγματα να κάνεις… Ναι, θα σου δώσω χρόνο… Αλλά όχι πολύ! Πρέπει να μάθεις να ακολουθείς τον ρυθμό που σου επιβάλλεται! Σου ακούγεται λίγο φασιστικό αυτό ε? Συγγνώμη, δεν μπορώ να κάνω κάτι! Πάντως να ξέρεις πως θα το ‘θελα πολύ…

Ωραία! Ήρθε η ώρα να αρχίσεις να σκέφτεσαι… Δεν θα σε επηρεάσω εγώ σε αυτό! Σκέψου τι σου αρέσει, τι σε κάνει χαρούμενο, τι σε φουσκώνει σαν το παγόνι και τι θα ήθελες να αποβάλλεις απροκάλυπτα. Στοπ...Εντάξει? Ναι, ικανοποιήθηκα. Τα πήγες καλύτερα από την προηγούμενη φορά. Χρειάζεσαι δουλίτσα όμως!

Και...τώρα σταμάτα να σκέφτεσαι… Τι νιώθεις? Μεγάλωσες? Ωρίμασες? Μην τρομάζεις… Είναι φυσιολογικό. Εντάξει, έστω. Είναι «φυσιολογικό»!

Εξαιρετικά!!!!Και...σταμάτα να νιώθεις! Μην μιλάς, μην μορφάζεις… Απλά ας υπάρχεις! Στάσου εκεί, κοίτα με και απλά να υπάρχεις! Τι πάει να πει δεν μπορείς? Σοβαρέψου λίγο! Αρχίζεις να με εκνευρίζεις … Μα αλήθεια τώρα, γιατί? Τι προσπαθείς να κάνεις? Σου είπα ξεκάθαρα «Μην νιώθεις». Θα γίνω κοινότυπη αλλά δεν υπάρχει δεν μπορώ… Απλά κάντο!! Επιμένω…

Ναι ναι! Μάλιστα! Η κουβέντα σταματάει εδώ… Πήγαινε σε παρακαλώ! Και πάλι σκέψου αυτά που σου είπα… Θα ξαναπροσπαθήσουμε αύριο… Ελπίζω να τα πάς καλύτερα!!! Καληνύχτα…

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

I've learned

I've learned that you cannot make someone love you.
All you can do is be someone who can be loved.
The rest is up to them.
I've learned that no matter how much I care,
some people just don't care back.
And it's not the end of the world.
I've learned that it takes years to build up trust,
and only seconds to destroy it.
I've learned that it's not what you have in your life,
but who you have in your life that counts.
I've learned that you can get by on charm for about fifteen minutes.
After that, you'd better know something.

I've learned that you shouldn't compare yourself
to the best others can do,
but to the best you can do.
I've learned that it's not what happens to people,
It's what they do about it.
I've learned that no matter how thin you slice it,
there are always two sides.
I've learned that you should always leave loved ones with loving words.
It may be the last time you see them.
I've learned that you can keep going
long after you think you can't.

I've learned that heroes are the people who do what has to be done
When it needs to be done
regardless of the consequences.
I've learned that there are people who love you dearly,
but just don't know how to show it.
I've learned that sometimes when I'm angry I have the right to be angry,
but that doesn't five me the right to be cruel.
I've learned that true friendship continues to grow even over the longest distance.
Same goes for true love.
I've learned that just because someone doesn't love you the way you want them to
doesn't mean they don't love you with all they have.

I've learned that no matter how good a friend is,
they're going to hurt you every once in a while
and you must forgive them for that.
I've learned that it isn't always enough to be forgiven by others.
Sometimes you have to learn to forgive yourself.
I've learned that no matter how bad your heart is broken,
the world doesn't stop for your grief.
I've learned that our background and circumstances may have influenced who we are,
but we are responsible for who we become.
I've learned that just because two people argue, it doesn't mean that they don't love each other.
And just because they don't argue, it doesn't mean they do.

I've learned that sometimes you have to put the individual
ahead of their actions.
I've learned that two people can look at the exact same thing
and see something totally different.
I've learned that no matter the consequences,
those who are honest with themselves get farther in life.
I've learned taht your life can be changed in a matter of hours
by people who don't even know you.
I've learned that even when you think you have no more to give,
when a friend cries out to you,
you will find the strength to help.

I've learned that writing,
as well as talking,
can ease emotional pains.
I've learned that the people you care most about in life
are taken from you too soon.
I've learned that it's hard to determine where to draw the line between being nice
and not hurting people's feelings and standing up for what you believe.
I've learned to love
and be loved.
I've learned...

Omer B. Washington

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

Ας παίξουμε λοιπόν!

Λίγο πριν την πολυπόθητη αναχώρηση μας για Κρακοβία, δηλαδή έχοντας μια βαλίτσα να ετοιμάσω και ένω αφήνεται ανοιχτή αυτή η μεγάλη συζήτηση στην προηγούμενη ανάρτηση...Σας προσκάλω να παίξουμε...το παιχνίδι των λέξεων...τον ορισμό του Random Thinking...και ίσως σε μερικές περιπτώσεις της ασυναρτησίας!!!
Ξεκινόντας από μία λέξη της επιλογής σας καλείστε να καταλήξετε σε μία άλλη ή και την ίδια.
Οι λέξεις μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής και ίσως και γλώσσας(έκτος ίσως άρθρων και συνδέσμων).Η κάθε λέξη αποτελεί και μία αυτοτελή πρόταση.
 Σκοπός η αποτύπωση της ροής της σκέψης του καθένα μας σε μία μικρή παράγραφο... 

















Ακολουθεί παράδειγμά...